Ojcowska Piecza

Dela Norsis, którego duszę uwięził Anglie, pojawił się. Okazuje się, że jest ojcem Milaji.

Pomóż [110089|Deli Norsisowi] opowiadając [110052|Dellowi], przybranemu ojcu Milayi, prawdziwą historię jego pasierbicy.

Dzielny wędrowcze, który pokonałeś [100201|Angliego], wysłuchaj mej opowieści o przeszłości:

Nazywam się [110089|Dela Norsis]. Jakieś siedem lat temu, gdy byłem magiem, prowadziłem swych towarzyszy do [ZONE_THE WRETCHED GROTTO|Jałowych Grot], w poszukiwaniu legend o olbrzymiej mocy. Moja żona, niańcząca wówczas naszą córeczkę, uparła się, by ruszyć z nami. Patrząc z perspektywy wydarzeń, powinienem był jej tego zabronić...

Bez problemu dotarliśmy do Jałowych Grot, aż pewnej nocy... tak ciemnej, że zdawała się dusić nawet światło księżyca... z głębi Jałowych Grot wypadły przerażające potwory. Nie mieliśmy czasu, by się przygotować i nie zdołaliśmy się im oprzeć. Moja żona, nim poświęciła życie dla otwarcia towarzyszom drogi przez zastępy przeciwników, błagała ich, by zabrali naszą córeczkę i uciekali na południe....

Walka trwała do świtu. Nieprzerwany strumień potworów prawie wyczerpał nasze siły, gdy nagle atak ustał. A wtedy on... [100201|Anglie]... powoli wyłonił się przed nami. Zaczął od naszych poległych kompanów. [100201|Anglie] wysysał resztki życia z mych towarzyszy, uśmiercając ich jednego po drugim, aż ostałem się tylko ja...

Użyłem całej swej siły, by oprzeć się [100201|Angliemu], lecz zorientował się, że mam wyjątkowe magiczne moce... wykorzystał więc swą magię, by uwięzić mą duszę i odebrać mi moc, nie pozwalając mi dołączyć do żony w zaświatach, ani chronić i prowadzić córki, gdy rosła.

Mam tylko nadzieję, że moi przodkowie z rodu Norsis rozpoznają naszyjnik z rodowym znakiem noszony przez córkę i ochronią ją przed niebezpieczeństwem...

Wiesz, gdzie jest ten naszyjnik? Nosiła go dziewczynka? To na pewno moja córka... Nic jej nie jest? Ktoś się nią opiekuje? Chciałbym znowu wziąć ją w ramiona...

Wiem, że [100201|Anglie] wkrótce zostanie wskrzeszony, więc chcę cię prosić o ostatnią przysługę. Opowiedz moją historię osobie opiekującej się mą córeczką... Mój czas dobiegł końca, nie mogę już tu pozostać. Proszę, zrób to dla mnie...

Czyli [110053|Milaja] nie została porzucona, lecz odesłana, żeby przeżyła. Co za straszny los.

Gdy [110053|Milaja] dorośnie, powiem jej o tym. Myśli, że jej rodzice wciąż żyją, i że pewnego dnia ich zobaczy... Nie sądzę, żeby dobrze było rozbudzać jej nadzieje w tak młodym wieku.

Jeśli zaś mowa o naszyjniku, dam go [110053|Milaji]. Nie zastąpi jej rodziców, lecz to jedyne, co jej po nich zostało.

Dziękuję za twą ciężką pracę. Zadbam, by ludzie dowiedzieli się o twym bohaterstwie.

Już czuję, jak siły życiowe poją kości [100201|Angliego]... Czy możesz wyświadczyć mi przysługę? Opowiedz moją smutną historię temu, który teraz opiekuje się mą córką. Mój czas upłynął, nie mogę już tu zostać...