Pradawny Żal

Powiedz Mistrzowi [112845|Radulovowi], żeby nie martwił się o [112851|Natensyu].

W wojnie zwanej Wielkim Wygnaniem, tysiąc lat temu, zwyciężyły zjednoczone armie Ludzi i Elfów, ale ludziom nie było dość...

Wciąż tworzyli coś, co nazywali "Strażnikami". Mieli oni zabijać ich wrogów i nie oszczędzać nikogo. Nikt nie przypuszczał... że później zwrócą się one przeciwko nim samym. Nawet Elfy i Enty z kontynentu Candary przez to ucierpiały i nieomalże wyginęły...

Kiedy Enty padały jeden po drugim, czułem, jakby ktoś wydrążał mnie od środka...
Nienawidziłem tej bezsilności... Mogłem tylko pozwolić temu się dziać... tak bezradny...

Tego żalu nie zapomnę do końca życia.

Ha ha. Ale [112845|Radulovowi] coś się jednak udało. Widok młodego Elfa uszczęśliwił mnie.

Nieźle. To tak, jakby widzieć kiełkującą i wyrastającą roślinę. Jeśli elfi nauczyciele pracują nad przekazywaniem wiedzy młodszym pokoleniom, to wy jesteście naszą młodą nadzieją.

Proszę, powiedz [112845|Radulovowi], że nie powinien się o mnie martwić. Wiem, że oni zawsze poświęcają się przekazywaniu wiedzy młodym Elfom. Ja też będę się starał pomóc roślinom łatwiej wzrastać.

(Zdajesz sobie sprawę, że kiedy przekazujesz wiadomość [112851|Natensyu], oczy zawsze surowego Mistrza [112845|Radulova] rozjaśniają się.)

...Rozumiem. Spiesz kontynuować naukę.