Tysiącletnie Przemyślenia

Wyrwij [113633|Narfas] z rozmyślań.

Nie potrafiłam wtedy ocalić tych dusz, które były na krawędzi zniszczenia. Mogłam tylko obserwować, jak jedna po drugiej spadają w otchłań.

Ciągle widzę przed oczami całe lata bitew. Androlier, Sismond, Tiyana...te dusze utonęły w mroku, bo krzywdziły innych, by spełnić własne zachcianki. Żeby ocalić niezliczone niewinne dusze przed wojenną pożogą, ruszyłam na pole bitwy, by poruszyć ich sumienia. Niestety, zakończyło się to katastrofą...

Ich dusze były zagubione. Stali się niewolnikami własnych obsesji i żądzy władzy, co w końcu doprowadziło do ich śmierci.

Od starożytności ta żądza jest niczym zwierzęcy instynkt. Zakorzeniła się w sercu każdego z nas. Jak tylko znajdzie sposobność, potrafi oszukać rozsądek i zaciąga dusze w mrok... Czasem nawet sprowadza szaleństwo... Całkowite zniszczenie...

(Wydaje ci się, że [113633|Narfas] musiała sobie coś przypomnieć, bo na jej poważnej twarzy nagle pojawił się grymas.)

Życie to cenny dar. W bitwach przeszłości straciło życie zbyt wielu ludzi...

Ciężko jest pojąć okropieństwa, których [102804|Tiyana] dopuściła się w imię miłości. Jej dusza została zaślepiona przez nienawiść.

A obecnie ta dziewczyna zachowuje się tak, jakby odziedziczyła jej charakter i korzysta z takich samych metod, by zaburzyć równowagę i szkodzić ludziom. Nie mogę siedzieć z założonymi rękoma.

([113633|Narfas] marszczy brwi, jakby nad czymś rozmyślała.)