Prośba Phyllis

Znajdź wisiorek zgubiony w [ZONE_ENCHANTED_ENTRANCE|Wiecznym Kręgu].

Ty... Ty mnie widzisz?! Wiesz... Czekam na jakieś stworzenie, które mi pomoże... Czekałam przez tyle gwiaździstych nocy aż do świtu. Widziałam, jak młode drzewka rosną w potężny las. Widziałam, jak do tych ziem wraca dusza i życie, ale nie widziałam ducha, który mógłby mi pomóc..

Twoja obecność odrodziła moją nadzieję! Proszę, musisz mi pomóc... ponieważ... czekałam na to tysiące lat... Nie wiem, ile jeszcze wytrzymam na tym Kamieniu Runicznym.

Jeśli pomożesz mi odnaleźć wisiorek zgubiony w Wiecznym Oddziale, opowiem ci, co się tam wydarzyło... ale... zanim pójdziesz i zdobędziesz wisiorek, muszę cię uprzedzić, że tkwi w nim potężna, magiczna siła. Mógł przybrać już jakiś nieznany kształt...

Dziękuję... Wisiorek w ogóle się nie zmienił... Kiedyś powiedział, że ten wisiorek gromadzi moje myśli i uczucia, dlatego mogę go użyć, aby go wezwać...

W zamian za pomoc opowiem ci, co się tu wydarzyło.

Wszystko z powodu ludzkich żądzy...

Poszukiwacze władzy byli tak aroganccy i lekkomyślni...
Rozpoczęli wojnę, do której niebawem dołączyły smoki. To doprowadziło do pojawienia się Króla Żywiołaków.
Prawdziwe smoki wpadły we wściekłość, dlatego wezwały z nieba plagę.
W jej wyniku ziemie straciły siłę życiową.
Wpływ żywiołów sięgnął bardzo daleko. Tylko Święta Moc mogła ocalić te ziemie.
Po stracie wszystkich żywiołów te ziemie żyły trawione ogniem. Potem odrodził się, nie mając nic prócz wspomnień cierpienia.
Rośliny pokryły się ogniem, a martwi odrodzili się z płomieni.
Dlatego te ziemie są tak niezwykłe.

([119683|"Poetka" Phyllis] opuszcza głowę i mamrocze do siebie...)

Muszę trzymać się swojego przyrzeczenia... Mam tylko nadzieję, że niebawem porzucisz urazę...