Świetlista Paproć

Odnieś [243031|Świetlistą Paproć], zrabowaną przez [<S>107939|Piratów] i [<S>107940|Piratki, Którzy Stali Się Drzewami].

Och... Smutno, jak smutno... Członkowie mojego plemienia wymarli. Nie mogą myśleć ani mówić. Czyż nie jest to gorsze niż śmierć?

(Ciało Enciątka trzęsie się, podczas gdy ten zanosi się płaczem.)

My, Enty, żywimy się światłem słonecznym, dla ptaków i innych zwierząt stanowimy oazę odpoczynku, a każdego wieczoru zbieramy się i opowiadamy sobie, jak minął nasz dzień. Jesteśmy ochrońcami zwierząt. Jednak ostatnio <CY>stopniowo opuszcza nas życiowa siła źródła ziemi</CY>. Gdy całkowicie zaniknie, stracimy umiejętność mówienia i myślenia. My, Enty, staniemy się samotnymi drzewami, niezdolnymi się poruszać ani mówić. Czy to jest życie? Czy to jest życie?

Ci naiwni i siejący zgubę ludzie wdarli się w nasze życie i skradli nam [243031|Świetlistą Paproć], zastępującą nam<CY>źródło ziemi</CY>. Kto może uratowć nasze plemię? Jedyna nadzieja w odzyskaniu [243031|Świetlistej Paproci], skradzionej przez [<S>107939|Piratów] i [<S>107940|Piratki, Którzy Stali Się Drzewami].

Ach! Wspaniałomyślnie nas ocaliłeś, młody bohaterze.

(Ciało Enciątka trzęsie się, podczas gdy ten z radością wykonuje swoją pieśń.)

Siła życiowa źródła ziemi wyczerpała się i bardzo się martwiliśmy, ale twoja odwaga nas ocaliła. Energia [243031|Świetlistej Paproci] nie jest jednak dość potężna, abyśmy mogli uratować członków plemienia, którzy odeszli przed nami. Jednak jest w stanie zapewnić dalsze życie nam...

Oto katastrofalne skutki wyrachowanego popędu nierozsądnych ludzi. Będziemy obserwować, jak będą stawać się drzewami. To złagodzi nasz smutek, nasz smutek...

Achhh! Jakie to smutne... Moje plemię wymiera, co za zgryzota. Gdzie jest nasz wybawiciel?

(Ciało Enciątka trzęsie się, podczas gdy ten zanosi się płaczem.)